8ο Διαδικτυακό Σεμινάριο "Ιατρική και Λογοτεχνία"
10/01/2026
ΚΥΚΛΟΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΩΝ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ
"Ιατρική και Λογοτεχνία"
Η Ελληνική Εταιρεία Εξωνοσοκομειακής Επείγουσας Ιατρικής (ΕΕΕΕΙ) και οι SOS ΙΑΤΡΟΙ διοργανώνουν ένα κύκλο διαδικτυακών σεμιναρίων με θέμα «Ιατρική και Λογοτεχνία» με Ομιλήτρια την κα Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου (Συγγραφέας, Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Παν. Θεσσαλονίκης) και σχολιαστή τον κο Γιώργο Θεοχάρη (Παθολόγος και Πρόεδρος των SOS ΙΑΤΡΩΝ).
Στο σεμινάριο μπορούν να συμμετέχουν γιατροί, φοιτητές ιατρικής, επαγγελματίες υγείας αλλά και λογοτέχνες, εικαστικοί, φιλόλογοι και όσοι ενδιαφέρονται για θέματα που αφορούν την ιατρική και τη λογοτεχνία.
Σύμφωνα με τα κριτήρια της UEMS – EACCME (Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος) χορηγούνται 1,5 μόρια Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης (CME-CPD credits).
8ο Σεμινάριο: Το σώμα του ασθενούς στην ιατρική, στο φαντασιακό και στη νομοθεσία
Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026, 20:30-22:00 (ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΕΔΩ)
Κωστής Παλαμάς, «Θάνατος παληκαριού»
Ανδρέας Εμπειρίκος, «Μήτρος Τραγανάς»
Με αφετηρία δύο διηγήματα του Κωστή Παλαμά και του Ανδρέα Εμπειρίκου, εξετάζεται η αγροτική Ελλάδα του τέλους του 19ου αιώνα και το χάσμα ανάμεσα στις παραδοσιακές και τις επιστημονικές αντιλήψεις για την υγεία και τη νόσο.
Στο πρώτο, ο Μήτρος αρνείται τον σωτήριο ακρωτηριασμό, επιλέγοντας τον θάνατο για να διαφυλάξει την ανδρική και ηθική του ακεραιότητα, απορρίπτοντας τη βιοεξουσία της ιατρικής. Στο δεύτερο, ο Μήτρος Τραγανάς καταδικάζεται άδικα από τον νόμο για μια συναινετική σεξουαλική πράξη εκτός γάμου.
Έτσι, αναδεικνύεται πώς η ιατρική και το νομικό σύστημα ρυθμίζουν το σώμα και τη σεξουαλικότητα. Το κείμενο θέτει το ερώτημα αν κατάλοιπα αυτών των αντιλήψεων επιβιώνουν σήμερα σε γιατρούς και ασθενείς.
9ο Σεμινάριο: Σύντομη ιστορία της νόσου τον 19ο αιώνα
-----------------------------
Κλωντ Μπερνάρ και Εμίλ Ζολά: «Πειραματική» ιατρική και «πειραματικό» μυθιστόρημα
Θα μιλήσουμε για την κορυφαία στιγμή του τέλους του 19ου αιώνα, όταν η ιατρική έχει γίνει πλέον επιστήμη που στηρίζεται στο πείραμα, όπως δίδαξε ο μεγάλος πρωτοπόρος Γάλλος γιατρός Κλωντ Μπερνάρ. Στο κοινωνικό πείραμα έκρινε ότι πρέπει να στηριχθεί κι ένας λογοτέχνης, ο διάσημος Γάλλος Εμίλ Ζολα, για να γράψει το πολύτομο έπος της οικογένειας Ρουγκόν-Μακάρ, που την βαραίνει η κληρονομικότητα, σύφιλη, φυματίωση και ό, τι άλλο θεωρούσαν κληρονομικό πριν από την ανακάλυψη της πενικιλλίνης, και την στέλνει καθοριστικά στον «εκφυλισμό» και στο χαμό της. Ένας τόμος αυτού του έργου είναι και το μυθιστόρημα Νανά, που σκανδάλισε την εποχή του. Ας μην ξεχνάμε ότι η θεωρία περί «εκφυλισμού» ήταν και ο άξονας της ναζιστικής ιδεαολογίας και πράξης.
Αρκεί η θεωρία και η ψυχρή νομοτέλεια για να προσεγγίσουν, γιατροί και λογοτέχνες, τον πάσχοντα άνθρωπο;